De complexiteit van overgangsontwerpen kan de acceptatie van USB-C belemmeren, maar de wildgroei aan wegwerp-stroomadapters draagt bij aan elektronisch afval.
Toen USB-C in 2014 werd geïntroduceerd, werd het geprezen als de oplossing voor het kwantum-USB-probleem: elke keer dat je een USB-apparaat aansluit, zit de stekker verkeerd om, maar op de een of andere manier blijft hij ook na het draaien verkeerd zitten. USB-C was ook ontworpen om voldoende flexibel te zijn voor de stroomvoorziening van apparaten – de (inmiddels niet meer verkrijgbare) 12-inch MacBook probeerde met één enkele USB-C-poort te voorzien in alle stroom- en connectiviteitsbehoeften van gebruikers.
Ondanks de beste bedoelingen is de acceptatie van USB-C vijf jaar later nog steeds tragisch ongelijkmatig. De dataondersteuning voor USB-C is rommelig, met acht verschillende gestandaardiseerde kabeltypen. De Raspberry Pi Foundation slaagde er niet in om adequate ondersteuning voor stroomvoorziening via USB-C te bieden, waardoor de eerste batches van de Raspberry Pi 4 niet compatibel waren met USB-C-kabels die ontworpen waren met stroomvoorziening in gedachten.
"Een slimme oplader met een kabel met e-markering zal de Raspberry Pi 4 ten onrechte herkennen als een audioadapteraccessoire en weigeren stroom te leveren," aldus Ebon Upton, mede-ontwerper van Raspberry Pi.
Ook de beginperiode van USB-C werd ontsierd door niet-standaard kabels, waardoor enthousiastelingen en professionals advies zochten bij Benson Leung, een Google-ingenieur die al snel de vaandeldrager van USB-C werd na een reeks recensies op Amazon waarin hij potentieel gevaarlijke niet-standaard kabels aan de kaak stelde.
"Dat probleem, het USB-compatibiliteitsprobleem, is niet alleen een Type-C-probleem; het bestaat al vanaf het begin. Er zijn altijd al goedkope, onbetrouwbare kabels geweest die niet aan de specificaties voldoen", aldus Mark Fu, senior marketing director bij Cypress Semiconductor. "Er zijn altijd al apparaten geweest die de certificering nooit hebben gehaald, of zelfs gevallen waarbij de meeste apparaten wel een USB-logo hebben, maar niet met elkaar samenwerken. Daardoor ontstaat er tijdens een debugsessie een soort ruzie. 'Ik voldoe aan de eisen.' 'Ik ook.' 'Ik heb een logo.' 'Ik ook.' Hoe kan het dat zij niet werken?"
USB-C zou, mits apparaat- en fabrikantonafhankelijk geïmplementeerd, de toonaangevende standaard voor de elektronica-industrie moeten worden. Onder optimale omstandigheden zou USB-C in staat moeten zijn om vrijwel alles van stroom te voorzien, waardoor de productie van wegwerpadapters zou afnemen.
"Ik heb een Amazon Echo. Ik heb hem van mijn woonkamer naar mijn slaapkamer verplaatst. Om de een of andere reden ben ik tijdens die wandeling van zo'n zes meter mijn stroomadapter kwijtgeraakt," vertelde Fu. Nadat hij een vervangende adapter op Amazon had gevonden, schrok hij van de lange disclaimer. "'Deze stroomadapter is voor Echo en de tweede generatie Fire TV; is niet voor andere Amazon-luidsprekers; is niet voor de eerste generatie Fire TV.' Dit zijn producten van dezelfde fabrikant, uit dezelfde categorie apparaten, die bijna evenveel stroom verbruiken. Waarom zou je dan niet gewoon één stroomadapter gebruiken?" vroeg Fu zich af.
Deze vergelijkbare, maar onderling incompatibele stroomadapters vormen een probleem voor elektronisch afval. De gemiddelde levensduur van deze slimme apparaten voor thuisgebruik ligt tussen de 2 en 4 jaar, maar met wegwerpadapters kan de hoeveelheid elektronisch afval die hierdoor ontstaat snel oplopen.
Mensen die veel reizen, kennen de problemen die stroomadapters met zich meebrengen maar al te goed. Wanneer je voor je werk reist, neem je een heleboel elektronische apparaten mee – minimaal een laptop en een smartphone, plus andere accessoires zoals draadloze koptelefoons, camera's, elektrische scheerapparaten of andere apparaten, afhankelijk van je behoeften. Het opladen van deze apparaten voegt een tweede apparaat toe aan je tas, en het gewicht loopt snel op.
In theorie zou USB-C een voor de hand liggende keuze moeten zijn voor de meeste elektronica. USB Type-C kan 100W, 20V bij 5 ampère leveren, wat een breed scala aan apparaten dekt. Het implementeren van stroomvoorziening via USB-C is echter niet zo eenvoudig als het gebruik van simpele connectoren. "Het mogelijk maken van stroomvoorziening via een Type-C-poort kost geld. Je moet extra silicium toevoegen omdat het vermogen toeneemt, extra beveiliging nodig heeft, het apparaat meer vermogen verbruikt, een low-side schakelaar, een MOSFET om de stroom in en uit te schakelen, extra componenten om die stroom te reguleren, en de snelheid waarmee de stroom in- en uitgeschakeld wordt," aldus Fu. "Het is dus een afweging tussen materiaalkosten en totale kosten."
Voor hardwarehackers met een beperkt budget die hun eigen elektronica bouwen, hoeft de extra complexiteit USB-C niet onbereikbaar te maken voor doe-het-zelf-ontwerpen. De EZ-PD (Power Delivery) kit van Cypress is gericht op ontwerpers die hun ontwerpen willen omzetten naar USB-C. Deze kit biedt een USB Type-C-connector die stroom levert aan een aansluitblok, waarop vervolgens een pin-and-barrel-connector kan worden aangesloten.
Voor meer informatie, bekijk "Je kunt Wi-Fi 6 nu al implementeren, maar de voordelen van 5G laten voor je organisatie mogelijk nog jaren op zich wachten" en "Intel onthult officieel Chaco Canyon, de eerste ventilatorloze NUC in vijf jaar" op TechRepublic.
Wij brengen u het belangrijkste nieuws over zakelijke technologie, over de bedrijven, de mensen en de producten die de wereld revolutioneren. Dagelijks bezorgd.
James Sanders is technologieredacteur bij TechRepublic. Hij schrijft over toekomstige technologieën, waaronder kwantumcomputing, AI/ML en 5G, maar ook over cloudcomputing, beveiliging, open source, mobiliteit en de impact van globalisering op de sector, met een focus op...
Geplaatst op: 18 oktober 2019